श्लोक 2.15
यं हि न व्यथयन्त्येते पुरुषं पुरुषर्षभ ।
समदुःखसुखं धीरं सोऽमृतत्वाय कल्पते ॥
लिप्यन्तरण
yaṃ hi na vyathayantyete puruṣaṃ puruṣarṣabha |
samaduḥkhasukhaṃ dhīraṃ so'mṛtatvāya kalpate ||
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
हे पुरुषश्रेष्ठ, जुन धीर मानिसलाई यिनले विचलित पार्दैनन्, जो दुःख र सुखमा समान रहन्छ, ऊ अमृतत्वको योग्य हुन्छ।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
कृष्ण सहनशीलताको फल बताउनुहुन्छ। सुख र दुःखले नहल्लिने, दुवैमा समान रहने र धीर मानिस अमृतत्व अर्थात् अमरता वा मृत्युरहित अवस्थाको योग्य हुन्छ। यस शब्दलाई जन्म र मृत्युको चक्र अर्थात् संसार (जन्म-मृत्युको चक्र) बाट मुक्तिका रूपमा, वा हामीभित्र पहिलेदेखि नै नमर्ने कुराको बोधका रूपमा पढ्न सकिन्छ। श्लोकले अघिल्लो श्लोकको नैतिक अनुशासनलाई सर्वोच्च लक्ष्यसँग जोड्छ, र देखाउँछ कि भित्री समता सामना गर्ने सीप मात्र होइन, मुक्तिको मार्ग हो।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08