श्लोक 2.11
अशोच्यानन्वशोचस्त्वं प्रज्ञावादांश्च भाषसे ।
गतासूनगतासूंश्च नानुशोचन्ति पण्डिताः ॥
लिप्यन्तरण
aśocyānanvaśocastvaṃ prajñāvādāṃśca bhāṣase |
gatāsūnagatāsūṃśca nānuśocanti paṇḍitāḥ ||
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
श्रीभगवानले भन्नुभयो: शोक गर्न नपर्नेहरूका लागि तिमी शोक गर्दैछौ, तर पण्डितझैँ कुरा गर्छौ। ज्ञानीहरू न मरेकाहरूका लागि शोक गर्छन्, न बाँचेकाहरूका लागि।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
कृष्णको उपदेश यहाँबाट सुरु हुन्छ। उहाँ एउटा विरोधाभास औँल्याउनुहुन्छ: अर्जुन शोक गर्न नपर्नेहरूका लागि शोक गर्छन्, तर परिवार र कर्तव्यका तर्क दिँदै ज्ञानीको भाषामा बोल्छन्। पण्डित अर्थात् ज्ञानीहरू मृत वा जीवित कसैका लागि शोक गर्दैनन्, कृष्ण भन्नुहुन्छ। यो दाबी कठोर सुनिन्छ, तर यसले अर्को श्लोकहरूले उत्तर दिने प्रश्न खडा गर्छ: मानिसभित्र नमर्ने कुरा के हो? त्यसपछिको उपदेशले शोकबाट मुक्तिलाई उदासीनतामा होइन, आत्माको बोधमा आधारित गर्छ।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08