श्लोक 17.16
मनः प्रसादः सौम्यत्वं मौनमात्मविनिग्रहः ।
भावसंशुद्धिरित्येतत्तपो मानसमुच्यते ॥
लिप्यन्तरण
manaḥ prasādaḥ saumyatvaṃ maunamātmavinigrahaḥ |
bhāvasaṃśuddhirityetattapo mānasamucyate ||
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
मनको प्रसन्नता, सौम्यता, मौन, आत्मसंयम र भावको शुद्धि: यसलाई मनको तप भनिन्छ।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
मनको तपमा शान्ति र स्पष्टता, सौम्यता, मौन वा भित्री बकबकको संयम, आत्मसंयम, र आफ्ना भावना र नियतको शुद्धता पर्छन्। यो अनुशासनको सबैभन्दा भित्री रूप हो। शरीर र वाणीको तप अरूले देख्न सक्छन्, तर मनको तप मुख्य रूपमा आफूलाई मात्र थाहा हुन्छ। तपसम्बन्धी तीनै श्लोक मिलेर कर्ममा आदरपूर्ण, वाणीमा सावधान र मनमा शान्त व्यक्तिको वर्णन गर्छन्, जुन आदर्श संन्यासीलाई जत्तिकै गृहस्थलाई पनि सुहाउँछ।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08