श्लोक 13.9
इन्द्रियार्थेषु वैराग्यमनहङ्कार एव च ।
जन्ममृत्युजराव्याधिदुःखदोषानुदर्शनम् ॥
लिप्यन्तरण
indriyārtheṣu vairāgyamanahaṅkāra eva ca |
janmamṛtyujarāvyādhiduḥkhadoṣānudarśanam ||
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
इन्द्रियका विषयप्रति वैराग्य, अहंकारको अभाव, र जन्म, मृत्यु, बुढ्यौली, रोग र दुःखका दोषलाई बारम्बार देख्नु;
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
ज्ञान बनाउने गुणहरूको सूची अघि बढ्छ। कृष्ण इन्द्रियविषयप्रति वैराग्य र म भन्ने अहंकारबाट मुक्तिको नाम लिनुहुन्छ। त्यसपछि उहाँ चिन्तनको एउटा अभ्यास थप्नुहुन्छ: जन्म, मृत्यु, बुढ्यौली, रोग र दुःखमा निहित कष्टलाई बारम्बार देख्नु। यसको उद्देश्य निराशा होइन, देहधारी जीवनको अवस्थाबारे इमानदारी हो। भारतका धेरै परम्पराले तृष्णाको पकड खुकुलो पार्न यस्तो चिन्तन प्रयोग गरेका छन्। युद्धभूमिमा मृत्युले विचलित अर्जुनका लागि मरणशीलताको स्पष्ट दृष्टि आफैँ प्रज्ञाको अंश हो भन्ने श्लोकको सङ्केत छ।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08