श्लोक 13.14
सर्वतः पाणिपादं तत्सर्वतोऽक्षिशिरोमुखम् ।
सर्वतः श्रुतिमल्लोके सर्वमावृत्य तिष्ठति ॥
लिप्यन्तरण
sarvataḥ pāṇipādaṃ tatsarvato'kṣiśiromukham |
sarvataḥ śrutimalloke sarvamāvṛtya tiṣṭhati ||
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
त्यसका हात र खुट्टा सबैतिर छन्, आँखा, शिर र मुख सबैतिर छन्, संसारमा सबैतिर कान छन्; त्यो सबैलाई ढाकेर रहेको छ।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
ब्रह्म के होइन भनिसकेपछि कृष्ण अब उपस्थितिका बिम्बले त्यसको वर्णन गर्नुहुन्छ। त्यसका हरेक दिशामा हात र खुट्टा छन्, सबैतिर आँखा, शिर र मुख छन्, र संसारभरि कान छन्। त्यो सबैलाई ढाकेर वा व्याप्त भएर रहन्छ। यो भाषाले वेदको एउटा प्रसिद्ध सूक्त र एघारौँ अध्यायको विश्वरूप दुवै सम्झाउँछ। यहाँ बिम्ब डरलाग्दो होइन, शान्त छ। कर्म गर्ने हरेक हात, हेर्ने हरेक आँखा, सुन्ने हरेक कान कुनै अर्थमा ब्रह्मकै क्रियाकलाप हो। संसारको कुनै पनि कुरा त्यसभन्दा बाहिर छैन।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08