श्लोक 12.17
यो न हृष्यति न द्वेष्टि न शोचति न काङ्क्षति ।
शुभाशुभपरित्यागी भक्तिमान्यः स मे प्रियः ॥
लिप्यन्तरण
yo na hṛṣyati na dveṣṭi na śocati na kāṅkṣati |
śubhāśubhaparityāgī bhaktimānyaḥ sa me priyaḥ ||
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
जो न हर्षित हुन्छ, न द्वेष गर्छ, न शोक गर्छ, न कामना गर्छ, जसले शुभ र अशुभ दुवै त्यागेको छ, त्यो भक्तिमान् मलाई प्रिय छ।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
कृष्ण भक्त मुक्त रहने चार प्रतिक्रियाको सूची दिनुहुन्छ: हर्ष, द्वेष, शोक र लालसा। उसले शुभ र अशुभ दुवै त्यागेको हुन्छ र भक्तिले भरिएको हुन्छ। शुभ र अशुभ त्याग्नुको अर्थ नैतिक उदासीनता होइन; परम्पराहरूले यसलाई सुखद र दुःखद दुवै परिणामप्रतिको आसक्ति छोड्नु, वा पुण्य र पापका लागि गरिने कर्मभन्दा पर जानु भनी पढ्छन्। श्लोकले सफलता र असफलतासँगै प्रायः आउने भावनाका उतारचढावबाट भित्री मुक्तिको वर्णन गर्छ।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08