श्लोक 12.13
अद्वेष्टा सर्वभूतानां मैत्रः करुण एव च ।
निर्ममो निरहङ्कारः समदुःखसुखः क्षमी ॥
लिप्यन्तरण
adveṣṭā sarvabhūtānāṃ maitraḥ karuṇa eva ca |
nirmamo nirahaṅkāraḥ samaduḥkhasukhaḥ kṣamī ||
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
जसले कुनै प्राणीप्रति द्वेष गर्दैन, जो मित्रवत् र करुणामय छ, ममता र अहंकाररहित छ, दुःख र सुखमा सम छ र क्षमाशील छ,
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
अब कृष्ण आफूलाई प्रिय भक्तको चित्र सुरु गर्नुहुन्छ, जुन अध्यायको अन्त्यसम्म चल्छ। यस्तो व्यक्तिले कुनै प्राणीप्रति द्वेष राख्दैन र मैत्रीपूर्ण तथा करुणामय हुन्छ। ऊ निर्मम, अर्थात् मेरोपनबाट मुक्त, र निरहंकार, अर्थात् म भन्ने अहंकार बाट मुक्त हुन्छ। दुःख र सुखमा सम रहन्छ र क्षमाशील हुन्छ। चित्र भक्तले अरूसँग गर्ने व्यवहारबाट सुरु हुन्छ। गीताको बुझाइमा भक्ति अनुष्ठान वा भावनामा मात्र होइन, पहिले दया र धैर्यमा देखिन्छ।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08