श्लोक 11.42
यच्चावहासार्थमसत्कृतोऽसि
विहारशय्यासनभोजनेषु ।
एकोऽथवाप्यच्युत तत्समक्षं
तत्क्षामये त्वामहमप्रमेयम् ॥
लिप्यन्तरण
yaccāvahāsārthamasatkṛto'si
vihāraśayyāsanabhojaneṣu |
eko'thavāpyacyuta tatsamakṣaṃ
tatkṣāmaye tvāmahamaprameyam ||
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
र हे अच्युत, खेल्दा, सुत्दा, बस्दा वा खाँदा, एक्लै वा अरूका अगाडि, ठट्टामा मैले तपाईंको अनादर गरेको भए, अप्रमेय तपाईंसँग त्यसका लागि म क्षमा माग्छु।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
अर्जुन ठोस सम्झनासहित क्षमायाचना पूरा गर्छन्: खेल्दा, विश्राम गर्दा, सँगै बस्दा र खाना बाँड्दा, एक्लै वा सङ्गतमा, कृष्णलाई जिस्क्याएका वा उचित सम्मान नदिएका क्षणहरू। अब अप्रमेय भनी चिनेकासँग उनी क्षमा माग्छन्। साधारण क्षणहरूको यो सूची मर्मस्पर्शी छ, किनकि यसले दुई जना कति नजिक थिए भन्ने देखाउँछ। कृष्णलाई अच्युत, अर्थात् नडगमगाउने वा नखस्ने भनिएको छ। श्लोकले अनन्तको दर्शनले दैनिक जीवनको आत्मीयतालाई रद्द गर्दैन, त्यसमा नयाँ उज्यालो पार्छ भन्ने देखाउँछ।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08