श्लोक 11.4
मन्यसे यदि तच्छक्यं मया द्रष्टुमिति प्रभो ।
योगेश्वर ततो मे त्वं दर्शयात्मानमव्ययम् ॥
लिप्यन्तरण
manyase yadi tacchakyaṃ mayā draṣṭumiti prabho |
yogeśvara tato me tvaṃ darśayātmānamavyayam ||
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
हे प्रभु, मैले त्यो देख्न सक्छु भनी तपाईं ठान्नुहुन्छ भने, हे योगेश्वर, मलाई आफ्नो अविनाशी स्वरूप देखाउनुहोस्।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
अर्जुन आफ्नो अनुरोधमा सावधान सर्त थप्छन्। उनी दर्शनको जिद्दी गर्दैनन्; कृष्णले उनी त्यो सहन सक्छन् भनी ठान्नुभयो भने मात्र माग्छन्। यो नम्रता महत्त्वपूर्ण छ, किनकि आउने कुरा उनका लागि झन्डै असह्य हुनेछ। उनी कृष्णलाई योगेश्वर भन्छन्, जसले अघिल्लो अध्यायमा वर्णित विभूति प्रकट गर्ने योगशक्तिको सम्झना गराउँछ। अनुरोध अविनाशी आत्माको हो, सबै विभूतिपछाडिको नमर्ने यथार्थको। श्लोकले साधकको सही मनोभाव देखाउँछ: उत्सुक, तर निर्णय गुरुमै छोड्ने।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08