श्लोक 10.2
न मे विदुः सुरगणाः प्रभवं न महर्षयः ।
अहमादिर्हि देवानां महर्षीणां च सर्वशः ॥
लिप्यन्तरण
na me viduḥ suragaṇāḥ prabhavaṃ na maharṣayaḥ |
ahamādirhi devānāṃ maharṣīṇāṃ ca sarvaśaḥ ||
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
देवगणले पनि मेरो उत्पत्ति जान्दैनन्, महर्षिहरूले पनि जान्दैनन्, किनभने म नै सबै प्रकारले देवता र महर्षिहरूको आदि हुँ।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
कृष्ण एउटा विरोधाभासबाट सुरु गर्नुहुन्छ। ज्ञानमा सबैभन्दा अग्ला मानिने देवता र महर्षिहरू पनि उहाँको उत्पत्ति जान्न सक्दैनन्, किनकि उनीहरू आफैँ उहाँबाटै उत्पन्न भएका हुन्। जे उत्पन्न भएको हो, त्यसले आफ्नो मूल स्रोतलाई पूरै बुझ्न सक्दैन। यस श्लोकले पूरै अध्यायको आधार तयार पार्छ: अब आउने ईश्वरीय उपस्थितिको वर्णन कसैले आफैँ खोजेर पाउने कुरा होइन, कृपापूर्वक खोलिएको रहस्य हो। रथमा बसेका साथी र आफन्त मित्रभन्दा धेरै ठूला छन् भन्ने सुन्न पनि यसले अर्जुनलाई तयार पार्छ।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08