श्लोक 10.11
तेषामेवानुकम्पार्थमहमज्ञानजं तमः ।
नाशयाम्यात्मभावस्थो ज्ञानदीपेन भास्वता ॥
लिप्यन्तरण
teṣāmevānukampārthamahamajñānajaṃ tamaḥ |
nāśayāmyātmabhāvastho jñānadīpena bhāsvatā ||
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
उनीहरूमाथिको करुणाले मात्र, म उनीहरूकै अन्तःकरणमा बसेर अज्ञानबाट जन्मेको अँध्यारोलाई ज्ञानको चम्किलो दियोले नष्ट गर्छु।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
कृष्ण चार श्लोकको समूहलाई उज्यालोको बिम्बले पूरा गर्नुहुन्छ। करुणाले उहाँ भक्तकै अन्तरात्मामा बस्नुहुन्छ र अज्ञानले ल्याएको अन्धकारलाई ज्ञानको उज्ज्वल दियोले हटाउनुहुन्छ। आत्मभावस्थ भन्ने शब्दले ईश्वरलाई टाढा होइन, व्यक्तिभित्रै राख्छ। यस श्लोकले पहिले सुरु भएको प्रवाह पूरा गर्छ: ज्ञानले प्रेमतिर लैजान्छ, प्रेमले थप बुझाइको उपहार ल्याउँछ, र त्यो बुझाइले भित्रैबाट अज्ञान हटाउँछ। यहाँ पनि भक्ति र ज्ञान अलग होइन, सँगै काम गर्छन्।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08