श्लोक 1.45
अहो बत महत्पापं कर्तुं व्यवसिता वयम् ।
यद्राज्यसुखलोभेन हन्तुं स्वजनमुद्यताः ॥
लिप्यन्तरण
aho bata mahatpāpaṃ kartuṃ vyavasitā vayam |
yadrājyasukhalobhena hantuṃ svajanamudyatāḥ ||
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
हाय, राज्यसुखको लोभमा आफ्नै मानिसहरूलाई मार्न तयार भएर हामी कस्तो ठूलो पाप गर्ने निश्चय गरिरहेका छौँ।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
अर्जुनको स्वर तर्कबाट विलापमा बदलिन्छ। हाय भन्दै उनी राजसी सुखको चाहनाले गम्भीर पाप गर्न तयार भएकोमा आफू र आफ्ना भाइहरूलाई धिक्कार्छन्। अध्यायमा अलि अघि उनले कौरवहरूको लोभलाई दोष दिएका थिए; अब उनी त्यही उद्देश्य आफ्नै पक्षमा भेट्छन्। श्लोकले उनको भित्री उथलपुथलको गहिराइ देखाउँछ। अब उनी युद्धलाई न्यायपूर्ण कार्य होइन, साझा अपराध देख्छन्, र दोषमा आफूलाई पनि समावेश गर्छन्, जसले उनको निराशालाई पूर्ण बनाउँछ।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08