श्लोक 1.29
सीदन्ति मम गात्राणि मुखं च परिशुष्यति ।
वेपथुश्च शरीरे मे रोमहर्षश्च जायते ॥
लिप्यन्तरण
sīdanti mama gātrāṇi mukhaṃ ca pariśuṣyati |
vepathuśca śarīre me romaharṣaśca jāyate ||
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
मेरा अङ्ग शिथिल भइरहेका छन्, मुख सुकिरहेको छ, शरीर काँपिरहेको छ र रौँ ठाडा भएका छन्।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
अर्जुन आफ्नो पीडा शारीरिक लक्षणमा बताउँछन्। उनका अङ्ग गल्छन्, मुख सुक्छ, शरीर काँप्छ र रौँ ठाडो हुन्छ। यी गहिरो आघातका चिह्न हुन्, र गीताले तिनलाई सिधै नाम दिन्छ। केही श्लोकअघि विश्वासका साथ धनुष उठाउने महान् धनुर्धारीले अब आफ्नै शरीरले साथ छोडेको पाउँछन्। यो श्लोकले देखाउँछ कि उनको सङ्कट कुनै अमूर्त शङ्का होइन, पूरा अस्तित्वले भोगिएको कुरा हो, त्यसैले कृष्णको उत्तर पनि तर्कभन्दा पर पुग्नुपर्छ।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08