श्लोक 9.33
किं पुनर्ब्राह्मणाः पुण्या भक्ता राजर्षयस्तथा ।
अनित्यमसुखं लोकमिमं प्राप्य भजस्व माम् ॥
लिप्यंतर
kiṃ punarbrāhmaṇāḥ puṇyā bhaktā rājarṣayastathā |
anityamasukhaṃ lokamimaṃ prāpya bhajasva mām ||
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
भाषांतर
मग पवित्र ब्राह्मण आणि भक्त राजर्षींची तर काय कथा? या अनित्य आणि सुखहीन लोकात आल्यावर माझी भक्ती कर.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
कृष्ण आधीच्या विचाराचा उत्तरार्ध सांगतो. जर सर्वांना मोक्ष मिळू शकतो, तर पुण्यवान ब्राह्मण आणि भक्त राजर्षींना तर निश्चितच मिळेल. हे विधान अर्जुनाला उद्देशून आहे, जो स्वतः राजवंशातील आहे. पुढे कृष्ण जगाचे वर्णन दोन शब्दांत करतो: अनित्य, म्हणजे टिकणारे नाही, आणि असुख, म्हणजे खऱ्या सुखापासून रिकामे. हे वर्णन निराशावादी वाटू शकते, पण त्याचा हेतू हे दाखवणे आहे की या जगातील सुख अंतिम नाही. म्हणून या जीवनाचा उपयोग शाश्वत ध्येयासाठी करावा: भजस्व माम्, माझी भक्ती कर.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08