श्लोक 7.30
साधिभूताधिदैवं मां साधियज्ञं च ये विदुः ।
प्रयाणकालेऽपि च मां ते विदुर्युक्तचेतसः ॥
लिप्यंतर
sādhibhūtādhidaivaṃ māṃ sādhiyajñaṃ ca ye viduḥ |
prayāṇakāle'pi ca māṃ te viduryuktacetasaḥ ||
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
भाषांतर
जे मला अधिभूत, अधिदैव आणि अधियज्ञासह जाणतात, ते योगयुक्त चित्ताने प्रयाणकाळीही मला जाणतात.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
सातवा अध्याय आणखी तीन संज्ञांनी संपतो: अधिभूत, म्हणजे भौतिक जगाशी संबंधित; अधिदैव, म्हणजे दैवी शक्तींशी संबंधित; आणि अधियज्ञ, म्हणजे यज्ञाशी संबंधित. जे ईश्वराला या सर्व पैलूंसह जाणतात, ते प्रयाणकाळी, म्हणजे मृत्यूच्या क्षणीही त्याला विसरत नाहीत. मृत्यूच्या वेळी मनाची अवस्था महत्त्वाची मानली जाते, आणि हा विषय पुढच्या अध्यायात विस्ताराने येतो. हा अध्याय परंपरेत ज्ञानविज्ञानयोग म्हणून ओळखला जातो, कारण त्यात ईश्वराचे तात्त्विक आणि अनुभवजन्य ज्ञान दोन्ही मांडले आहे.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08