श्लोक 7.23
अन्तवत्तु फलं तेषां तद्भवत्यल्पमेधसाम् ।
देवान्देवयजो यान्ति मद्भक्ता यान्ति मामपि ॥
लिप्यंतर
antavattu phalaṃ teṣāṃ tadbhavatyalpamedhasām |
devāndevayajo yānti madbhaktā yānti māmapi ||
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
भाषांतर
पण अल्पबुद्धी लोकांना मिळणारे फळ नाशवंत असते. देवतांचे उपासक देवतांकडे जातात; माझे भक्त माझ्याकडे येतात.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
कृष्ण दोन प्रकारच्या उपासनेच्या फळांतील फरक सांगतो. इच्छापूर्तीसाठी केलेल्या उपासनेचे फळ अंतवत्, म्हणजे संपणारे आहे. संपत्ती मिळते, पण ती जाते; आरोग्य मिळते, पण शरीर शेवटी नष्ट होते. अल्पमेधसाम्, म्हणजे अल्प बुद्धीच्या लोकांचे, कारण त्यांनी शाश्वताऐवजी नश्वर निवडले. देवयजो देवान्यान्ति, म्हणजे देवतांचे उपासक देवतांच्या लोकात जातात, जे स्वतः नश्वर आहेत. पण मद्भक्ता यान्ति मामपि, म्हणजे माझे भक्त मला प्राप्त होतात, जे शाश्वत आहे. येथे इतर उपासनेची निंदा नाही, तर अधिक श्रेष्ठ मार्गाकडे आमंत्रण आहे.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08