श्लोक 6.27
प्रशान्तमनसं ह्येनं योगिनं सुखमुत्तमम् ।
उपैति शान्तरजसं ब्रह्मभूतमकल्मषम् ॥
लिप्यंतर
praśāntamanasaṃ hyenaṃ yoginaṃ sukhamuttamam |
upaiti śāntarajasaṃ brahmabhūtamakalmaṣam ||
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
भाषांतर
ज्याचे मन शांत आहे, ज्याचा रजोगुण शमला आहे, जो निष्पाप आहे आणि ब्रह्मरूप झाला आहे, अशा योग्याला उत्तम सुख प्राप्त होते.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
कृष्ण ध्यानसिद्ध योग्याच्या अवस्थेचे वर्णन करतो. प्रशान्तमनस, म्हणजे ज्याचे मन पूर्णपणे शांत आहे. शान्तरजस, म्हणजे ज्याचा रजोगुण, म्हणजे अस्वस्थता, धावपळ, इच्छांची उत्कटता, शमली आहे. रजोगुणच मनाला चंचल करतो, म्हणून त्याची शांती आवश्यक आहे. अकल्मष, म्हणजे दोषरहित. ब्रह्मभूत, म्हणजे जो ब्रह्मस्वरूप झाला आहे. अशा योग्याला सुखमुत्तमम्, म्हणजे सर्वोत्तम सुख मिळते. हे सुख स्वतःहून येते, उपैति, म्हणजे जवळ येते. योगी त्याचा पाठलाग करत नाही; मन शांत झाले की ते आपोआप प्राप्त होते.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08