श्लोक 5.20
न प्रहृष्येत्प्रियं प्राप्य नोद्विजेत्प्राप्य चाप्रियम् ।
स्थिरबुद्धिरसम्मूढो ब्रह्मविद् ब्रह्मणि स्थितः ॥
लिप्यंतर
na prahṛṣyetpriyaṃ prāpya nodvijetprāpya cāpriyam |
sthirabuddhirasammūḍho brahmavid brahmaṇi sthitaḥ ||
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
भाषांतर
प्रिय गोष्ट मिळाल्यावर हर्षित होऊ नये, आणि अप्रिय गोष्ट आल्यावर उद्विग्न होऊ नये. स्थिरबुद्धी आणि मोहरहित असा ब्रह्म जाणणारा ब्रह्मात स्थित असतो.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
कृष्ण ब्रह्मवेत्त्याच्या भावनिक संतुलनाचे वर्णन करतो. प्रिय मिळाले तर अतिहर्ष नाही, अप्रिय आले तर दुःख नाही. हे स्थितप्रज्ञाच्या लक्षणांचीच पुनरावृत्ती आहे, जी गीतेत वारंवार येते कारण ती साधनेचा पाया आहे. स्थिरबुद्धी, म्हणजे ज्याची बुद्धी परिस्थितीने हलत नाही. असम्मूढ, म्हणजे मोहात न पडणारा. ब्रह्मवित्, म्हणजे ब्रह्म जाणणारा, ब्रह्मणि स्थित, म्हणजे ब्रह्मातच स्थिर. येथे ज्ञान आणि भावनिक स्थैर्य एकमेकांशी जोडलेले आहेत: खरे ज्ञान मनाला स्थिर करते, आणि स्थिर मन ज्ञानाला टिकवते.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08