श्लोक 4.20
त्यक्त्वा कर्मफलासङ्गं नित्यतृप्तो निराश्रयः ।
कर्मण्यभिप्रवृत्तोऽपि नैव किञ्चित्करोति सः ॥
लिप्यंतर
tyaktvā karmaphalāsaṅgaṃ nityatṛpto nirāśrayaḥ |
karmaṇyabhipravṛtto'pi naiva kiñcitkaroti saḥ ||
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
भाषांतर
कर्मफळाची आसक्ती सोडून, सदैव तृप्त आणि कशावरही अवलंबून न राहता, तो कर्मात पूर्णपणे गुंतलेला असूनही काहीच करत नाही.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
कृष्ण अनासक्त कर्मयोग्याचे आणखी एक लक्षण सांगतो. त्याने कर्मफलाची आसक्ती सोडली आहे. तो नित्यतृप्त आहे, म्हणजे त्याला बाहेरून काही मिळवायचे नाही. निराश्रय, म्हणजे तो कोणत्याही बाह्य आधारावर अवलंबून नाही. अशी व्यक्ती कर्मात पूर्णपणे गुंतलेली असली तरी, खऱ्या अर्थाने ती काहीही करत नाही, कारण तिच्या कर्मात मी कर्ता आहे ही भावना नाही. हा कर्मात अकर्म पाहण्याचा प्रत्यक्ष अनुभव आहे. बाहेरून व्यस्त, पण आतून पूर्ण शांत आणि मुक्त, अशी ही अवस्था आहे.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08