श्लोक 3.7
यस्त्विन्द्रियाणि मनसा नियम्यारभतेऽर्जुन ।
कर्मेन्द्रियैः कर्मयोगमसक्तः स विशिष्यते ॥
लिप्यंतर
yastvindriyāṇi manasā niyamyārabhate'rjuna |
karmendriyaiḥ karmayogamasaktaḥ sa viśiṣyate ||
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
भाषांतर
पण हे अर्जुना, जो मनाने इंद्रियांना नियंत्रित करून, अनासक्तपणे कर्मेंद्रियांद्वारे कर्मयोगाचे आचरण करतो, तो श्रेष्ठ ठरतो.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
आधीच्या श्लोकाच्या उलट कृष्ण आदर्श मार्ग दाखवतो. येथे मन इंद्रियांचे नियंत्रण करते, आणि कर्मेंद्रिये कर्म करतात, पण आसक्तीशिवाय. हा क्रम महत्त्वाचा आहे: आधी मनावर नियंत्रण, मग कर्म. मिथ्याचारी व्यक्ती बाहेरून निष्क्रिय पण आतून आसक्त असते, तर कर्मयोगी बाहेरून सक्रिय पण आतून अनासक्त असतो. विशिष्यते, म्हणजे तो विशेष ठरतो, श्रेष्ठ ठरतो. हा श्लोक कर्मयोगाची सोपी व्याख्या देतो: इंद्रियांचा संयम आणि अनासक्त कर्म, हे दोन्ही एकत्र.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08