श्लोक 3.29
प्रकृतेर्गुणसम्मूढाः सज्जन्ते गुणकर्मसु ।
तानकृत्स्नविदो मन्दान्कृत्स्नविन्न विचालयेत् ॥
लिप्यंतर
prakṛterguṇasammūḍhāḥ sajjante guṇakarmasu |
tānakṛtsnavido mandānkṛtsnavinna vicālayet ||
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
भाषांतर
प्रकृतीच्या गुणांनी मोहित झालेले लोक गुणांच्या कर्मांत आसक्त होतात. संपूर्ण जाणणाऱ्याने अर्धवट जाणणाऱ्या त्या मंदबुद्धी लोकांना विचलित करू नये.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
कृष्ण पुन्हा एकदा ज्ञान्याच्या सामाजिक जबाबदारीचा उल्लेख करतो. सामान्य लोक गुणांच्या खेळात अडकलेले आहेत, आणि त्यांचे ज्ञान अपूर्ण आहे. कृत्स्नवित्, म्हणजे संपूर्ण सत्य जाणणाऱ्याने, अकृत्स्नविद्, म्हणजे अर्धवट जाणणाऱ्यांना अस्थिर करू नये. हा सल्ला आधीच्या श्लोकातील बुद्धिभेदाच्या विचाराची पुनरावृत्ती आहे, जो त्याचे महत्त्व दाखवतो. ज्ञान्याने अहंकाराने इतरांना तुच्छ मानू नये, तर करुणेने त्यांना त्यांच्या मार्गावर मदत करावी. मंद हा शब्द येथे तिरस्काराने नव्हे, तर त्यांच्या अपूर्ण समजुतीचे वर्णन म्हणून आहे.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08