श्लोक 2.8
न हि प्रपश्यामि ममापनुद्याद्
यच्छोकमुच्छोषणमिन्द्रियाणाम् ।
अवाप्य भूमावसपत्नमृद्धं
राज्यं सुराणामपि चाधिपत्यम् ॥
लिप्यंतर
na hi prapaśyāmi mamāpanudyād
yacchokamucchoṣaṇamindriyāṇām |
avāpya bhūmāvasapatnamṛddhaṃ
rājyaṃ surāṇāmapi cādhipatyam ||
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
भाषांतर
इंद्रियांना शोषून टाकणारा हा माझा शोक दूर करू शकेल असे मला काहीच दिसत नाही, पृथ्वीवरील अप्रतिम समृद्ध राज्य मिळाले किंवा देवांचे आधिपत्य मिळाले तरी नाही.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
अर्जुन आपल्या दुःखाची खोली सांगतो. हा शोक इतका तीव्र आहे की तो इंद्रियांनाच कोरडे करतो. पृथ्वीवरील निष्कंटक राज्य किंवा स्वर्गातील देवांचे राज्यही त्याला सांत्वन देऊ शकणार नाही. येथे एक महत्त्वाचा विचार दडलेला आहे: बाह्य यश आंतरिक दुःखावर उपाय ठरू शकत नाही. अर्जुनाला याची जाणीव झाली आहे की त्याची समस्या बाहेरील नाही, आतली आहे. म्हणूनच त्याला राज्य नव्हे, तर ज्ञान हवे आहे. हाच गीतेचा प्रारंभबिंदू: दुःखाचे मूळ मनात आहे, आणि उपायही तेथेच शोधायचा आहे.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08