श्लोक 2.51
कर्मजं बुद्धियुक्ता हि फलं त्यक्त्वा मनीषिणः ।
जन्मबन्धविनिर्मुक्ताः पदं गच्छन्त्यनामयम् ॥
लिप्यंतर
karmajaṃ buddhiyuktā hi phalaṃ tyaktvā manīṣiṇaḥ |
janmabandhavinirmuktāḥ padaṃ gacchantyanāmayam ||
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
भाषांतर
बुद्धीने युक्त असलेले ज्ञानी कर्मातून निर्माण होणारे फळ सोडून देतात, आणि जन्माच्या बंधनातून मुक्त होऊन सर्व दुःखांच्या पलीकडील अवस्थेला पोहोचतात.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
कृष्ण बुद्धियोगाचे अंतिम फळ सांगतो. मनीषी म्हणजे विचारशील, ज्ञानी लोक, जे कर्म करतात पण त्याच्या फळावर आसक्ती ठेवत नाहीत. अशा कर्मामुळे नवीन जन्माचे बंधन निर्माण होत नाही. अनामय पद म्हणजे जिथे कोणताही रोग, दुःख किंवा विकार नाही अशी अवस्था. याचा अर्थ मोक्ष असा लावला जातो. येथे महत्त्वाचे असे की हे फळ कर्म सोडून नव्हे, तर कर्माच्या फळाचा त्याग करून मिळते. अर्जुनाला कर्म सोडण्याची गरज नाही, फळाची आसक्ती सोडण्याची गरज आहे.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08