श्लोक 2.13
देहिनोऽस्मिन्यथा देहे कौमारं यौवनं जरा ।
तथा देहान्तरप्राप्तिर्धीरस्तत्र न मुह्यति ॥
लिप्यंतर
dehino'sminyathā dehe kaumāraṃ yauvanaṃ jarā |
tathā dehāntaraprāptirdhīrastatra na muhyati ||
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
भाषांतर
ज्याप्रमाणे देहधारी जीव या देहात बालपण, तारुण्य आणि वार्धक्य अनुभवतो, त्याचप्रमाणे तो दुसऱ्या देहाकडे जातो. धीर पुरुष याने मोहित होत नाही.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
कृष्ण एक साधे, सर्वांच्या अनुभवाचे उदाहरण देतो. आपण सर्व बालपणापासून तारुण्यात आणि तारुण्यातून वार्धक्यात जातो. शरीर पूर्णपणे बदलते, तरीही आतला मी तोच राहतो. मग मृत्यूनंतर दुसऱ्या शरीरात जाणे हेही त्याच बदलाचे पुढचे पाऊल आहे. देही म्हणजे देहात राहणारा, शरीराचा स्वामी. धीर म्हणजे ज्याची बुद्धी स्थिर आहे. असा मनुष्य शरीराच्या बदलांमुळे गोंधळत नाही. येथे पुनर्जन्माचा विचार अनुभवाच्या आधारे सोप्या रीतीने मांडला आहे, जेणेकरून अर्जुनाला तो सहज पटेल.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08