श्लोक 2.11
अशोच्यानन्वशोचस्त्वं प्रज्ञावादांश्च भाषसे ।
गतासूनगतासूंश्च नानुशोचन्ति पण्डिताः ॥
लिप्यंतर
aśocyānanvaśocastvaṃ prajñāvādāṃśca bhāṣase |
gatāsūnagatāsūṃśca nānuśocanti paṇḍitāḥ ||
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
भाषांतर
श्रीभगवान म्हणाले: ज्यांच्यासाठी शोक करू नये त्यांच्यासाठी तू शोक करतोस, आणि तरीही शहाणपणाचे बोल बोलतोस. खरे ज्ञानी मेलेल्यांसाठी किंवा जिवंतांसाठीही शोक करत नाहीत.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
येथून कृष्णाचा खरा उपदेश सुरू होतो. पहिले वाक्यच अर्जुनाच्या विरोधाभासाकडे बोट दाखवते: तू विद्वानांसारखे बोलतोस, पण वागतोस अज्ञान्यासारखा. अर्जुनाने कुळधर्म आणि पितरांविषयी शास्त्रीय युक्तिवाद केले होते, पण कृष्णाच्या दृष्टीने ते मूळ सत्य न जाणता केलेले होते. पंडित म्हणजे ज्याला आत्मा आणि देह यांचा भेद कळला आहे. असा ज्ञानी मृत्यूमुळे खचत नाही, कारण तो जाणतो की खरे अस्तित्व नष्ट होत नाही. या श्लोकापासून गीतेचे तत्त्वज्ञान आत्म्याच्या नित्यत्वाकडे वळते.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08