श्लोक 17.14
देवद्विजगुरुप्राज्ञपूजनं शौचमार्जवम् ।
ब्रह्मचर्यमहिंसा च शारीरं तप उच्यते ॥
लिप्यंतर
devadvijaguruprājñapūjanaṃ śaucamārjavam |
brahmacaryamahiṃsā ca śārīraṃ tapa ucyate ||
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
भाषांतर
देव, द्विज, गुरू आणि ज्ञानी यांचे पूजन, शुचिता, सरळपणा, ब्रह्मचर्य आणि अहिंसा यांना शारीरिक तप म्हणतात.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
श्रीकृष्ण आता तपाचे तीन प्रकार सांगतात: देहाचे, वाणीचे आणि मनाचे. देहाच्या तपात देव, द्विज, गुरू आणि ज्ञानी यांचा सन्मान; शुचिता; सरळपणा; ब्रह्मचर्य; आणि अहिंसा येतात. ही तपाची सौम्य आणि नैतिक कल्पना आहे, अध्यायात आधी टीका केलेल्या कठोर आत्मपीडेपासून अगदी वेगळी. येथे देहाची शिस्त म्हणजे शरीराला शिक्षा करणे नव्हे, तर आदरपूर्ण, स्वच्छ आणि निरुपद्रवी जीवन जगणे.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08