श्लोक 12.3
ये त्वक्षरमनिर्देश्यमव्यक्तं पर्युपासते ।
सर्वत्रगमचिन्त्यञ्च कूटस्थमचलन्ध्रुवम् ॥
लिप्यंतर
ye tvakṣaramanirdeśyamavyaktaṃ paryupāsate |
sarvatragamacintyañca kūṭasthamacalandhruvam ||
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
भाषांतर
पण जे अनिर्देश्य, अव्यक्त, सर्वव्यापी, अचिंत्य, कूटस्थ, अचल आणि ध्रुव अशा अक्षराची उपासना करतात,
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
श्रीकृष्ण दुसऱ्या प्रकारच्या साधकाचे वर्णन करतात. ते अक्षराची उपासना करतात, ज्याची व्याख्या करता येत नाही, जे अव्यक्त, सर्वत्र उपस्थित आणि विचारापलीकडील आहे. ते कूटस्थ आहे, म्हणजे ऐरणीसारखे न बदलणारे, अचल आणि स्थिर. हे नकारात्मक आणि अमूर्त शब्द अशा सत्याचे वर्णन करतात ज्याचे चित्र काढता येत नाही किंवा नाव देता येत नाही. हा श्लोक या मार्गाकडे आदराने पाहतो आणि त्याच्या उपास्याचे उदात्त भाषेत वर्णन करतो. त्याचे वाक्य पुढील श्लोकात चालू राहते, जो या मार्गाची साधना आणि फळ सांगतो.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08