श्लोक 10.34
मृत्युः सर्वहरश्चाहमुद्भवश्च भविष्यताम् ।
कीर्तिः श्रीर्वाक्च नारीणां स्मृतिर्मेधा धृतिः क्षमा ॥
लिप्यंतर
mṛtyuḥ sarvaharaścāhamudbhavaśca bhaviṣyatām |
kīrtiḥ śrīrvākca nārīṇāṃ smṛtirmedhā dhṛtiḥ kṣamā ||
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
भाषांतर
सर्वांना हरण करणारा मृत्यू मी आहे आणि पुढे होणाऱ्या सर्वांचा उद्भवही मी आहे. स्त्रीवाचक शक्तींमध्ये मी कीर्ती, श्री, वाणी, स्मृती, मेधा, धृती आणि क्षमा आहे.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
श्रीकृष्ण एकाच श्वासात मृत्यू आणि जन्म दोन्ही धरतात: सर्व काही हिरावून नेणारा मृत्यू ते आहेत आणि जे अस्तित्वात येणार आहे त्या सर्वांचा उदयही तेच आहेत. मग ते संस्कृतमध्ये स्त्रीलिंगी असलेले आणि अनेकदा देवी म्हणून पूजले गेलेले सात गुण सांगतात: कीर्ती, समृद्धी किंवा शोभा म्हणजे श्री, वाणी, स्मृती, मेधा, धृती (धृति) आणि क्षमा. अनेक वाचक यांना जीवन प्रशंसनीय करणारे गुण मानतात. मारणे आणि मारले जाणे यांच्या कडेवर उभ्या अर्जुनाला हा श्लोक एकाच वेळी गंभीर करतो आणि स्थिरही करतो. मृत्यू दिव्याबाहेर नाही, आणि त्याला सामोरे जाण्यास लागणारे सद्गुणही नाहीत.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08