श्लोक 10.13
आहुस्त्वामृषयः सर्वे देवर्षिर्नारदस्तथा ।
असितो देवलो व्यासः स्वयं चैव ब्रवीषि मे ॥
लिप्यंतर
āhustvāmṛṣayaḥ sarve devarṣirnāradastathā |
asito devalo vyāsaḥ svayaṃ caiva bravīṣi me ||
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
भाषांतर
सर्व ऋषी तुमच्याविषयी असेच सांगतात, तसेच देवर्षी नारद, असित, देवल आणि व्यासही सांगतात; आणि आता तुम्ही स्वतः मला हेच सांगत आहात.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
अर्जुन आपल्या स्तुतीला साक्षींचा आधार देतो. ऋषींनी फार पूर्वीपासून श्रीकृष्णांचे असे वर्णन केले आहे, आणि तो काहींची नावे घेतो: देवांमध्ये संचार करणारे नारद; महाकाव्यात परिचित असलेले प्राचीन ऋषी असित आणि देवल; आणि वेदांचे संकलक व परंपरेनुसार महाभारताचे कर्ते व्यास. आता श्रीकृष्ण स्वतः त्याला दुजोरा देतात. परंपरेचे वचन आणि गुरूचे प्रत्यक्ष वचन या ज्ञानाच्या दोन स्रोतांची अर्जुन तुलना करतो आणि त्यांच्यात एकवाक्यता पाहतो. त्यामुळे त्याची स्तुती केवळ सौजन्य नसून दृढ विश्वास आहे.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08