श्लोक 1.14
ततः श्वेतैर्हयैर्युक्ते महति स्यन्दने स्थितौ ।
माधवः पाण्डवश्चैव दिव्यौ शङ्खौ प्रदध्मतुः ॥
लिप्यंतर
tataḥ śvetairhayairyukte mahati syandane sthitau |
mādhavaḥ pāṇḍavaścaiva divyau śaṅkhau pradadhmatuḥ ||
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
भाषांतर
तेव्हा पांढऱ्या घोड्यांच्या भव्य रथात बसलेले माधव आणि पांडुपुत्र अर्जुन यांनी आपले दिव्य शंख फुंकले.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
आता दृश्य पांडवांच्या बाजूला वळते. पहिला प्रतिसाद येतो तो कृष्ण आणि अर्जुनाकडून, जे एकाच रथात उभे आहेत. माधव हे कृष्णाचे नाव लक्ष्मीपती किंवा मधु वंशातील असा अर्थ सुचवते. पांढरे घोडे शुद्धतेचे आणि तेजाचे प्रतीक मानले जातात. त्यांचे शंख दिव्य म्हटले आहेत, कौरवांच्या वाद्यांपेक्षा वेगळे. वर्णनात सूक्ष्म फरक आहे: कौरवांकडे गोंगाट, तर पांडवांकडे दैवी नाद. कृष्ण येथे अद्याप सारथीच आहे, पण त्याची उपस्थिती पांडव पक्षाला वेगळी प्रतिष्ठा देते.
Sanskrit System यांचे · यंत्र मसुदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08