ശ്ലോകം 2.70
आपूर्यमाणमचलप्रतिष्ठं
समुद्रमापः प्रविशन्ति यद्वत् ।
तद्वत्कामा यं प्रविशन्ति सर्वे
स शान्तिमाप्नोति न कामकामी ॥
ലിപ്യന്തരണം
āpūryamāṇamacalapratiṣṭhaṃ
samudramāpaḥ praviśanti yadvat |
tadvatkāmā yaṃ praviśanti sarve
sa śāntimāpnoti na kāmakāmī ||
Sanskrit System എഴുതിയത് · യന്ത്ര കരട് · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
വിവർത്തനം
എപ്പോഴും നിറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നിട്ടും ഇളകാതെ നിൽക്കുന്ന സമുദ്രത്തിലേക്ക് ജലം പ്രവേശിക്കുന്നതുപോലെ, എല്ലാ കാമങ്ങളും ആരിൽ പ്രവേശിക്കുന്നുവോ അവൻ ശാന്തി നേടുന്നു; കാമങ്ങളെ പിന്തുടരുന്നവനല്ല.
Sanskrit System എഴുതിയത് · യന്ത്ര കരട് · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
വ്യാഖ്യാനം
കൃഷ്ണൻ ജലബിംബത്തിലേക്ക് മടങ്ങുന്നു, ഇപ്പോൾ വലിയ തോതിൽ. നദികൾ നിരന്തരം സമുദ്രത്തിലേക്ക് ഒഴുകുന്നു; എന്നിട്ടും അതു തന്റെ അതിരുകൾക്കുള്ളിൽ നിൽക്കുന്നു, ഇളകുന്നില്ല. അതുപോലെ എല്ലാ കാമങ്ങളും ഉള്ളിലേക്കൊഴുകിയിട്ടും ഉലയാത്തവൻ ശാന്തി നേടുന്നു; കാമങ്ങളെ പിന്തുടരുന്നവൻ നേടുന്നില്ല. ആഗ്രഹങ്ങൾ ഉദിക്കുന്നതു നിലയ്ക്കുമെന്ന് ശ്ലോകം അവകാശപ്പെടുന്നില്ല. ആഗ്രഹങ്ങൾ പ്രവേശിച്ച് ഒരു അലയും ഉണ്ടാക്കാതെ അലിഞ്ഞുചേരുന്നത്ര ആഴമുള്ള ഒരു പൂർണ്ണതയെയാണ് അതു വിവരിക്കുന്നത്.
Sanskrit System എഴുതിയത് · യന്ത്ര കരട് · claude-opus-5-5 · 2026-11-08