ശ്ലോകം 2.37
हतो वा प्राप्स्यसि स्वर्गं जित्वा वा भोक्ष्यसे महीम् ।
तस्मादुत्तिष्ठ कौन्तेय युद्धाय कृतनिश्चयः ॥
ലിപ്യന്തരണം
hato vā prāpsyasi svargaṃ jitvā vā bhokṣyase mahīm |
tasmāduttiṣṭha kaunteya yuddhāya kṛtaniścayaḥ ||
Sanskrit System എഴുതിയത് · യന്ത്ര കരട് · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
വിവർത്തനം
കൊല്ലപ്പെട്ടാൽ നീ സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിക്കും; ജയിച്ചാൽ ഭൂമി അനുഭവിക്കും. അതിനാൽ കൗന്തേയാ, യുദ്ധം ചെയ്യാൻ ഉറച്ച് എഴുന്നേൽക്കുക.
Sanskrit System എഴുതിയത് · യന്ത്ര കരട് · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
വ്യാഖ്യാനം
സാദ്ധ്യമായ രണ്ടു ഫലങ്ങൾ കൃഷ്ണൻ നിരത്തുന്നു; ന്യായയുദ്ധം ചെയ്യുന്ന യോദ്ധാവിന് രണ്ടും നല്ലതാണ്. അർജുനൻ മരിച്ചാൽ സ്വർഗ്ഗം നേടും; ജയിച്ചാൽ ഭൂമിയും അതിന്റെ ഭരണവും നേടും. അതിനാൽ യുദ്ധം ചെയ്യാൻ ഉറച്ച് എഴുന്നേൽക്കണം. കർത്തവ്യത്തിൽനിന്നും മാനത്തിൽനിന്നുമുള്ള വാദം ഈ ശ്ലോകം കർമ്മത്തിനുള്ള വ്യക്തമായ ആഹ്വാനത്തോടെ അവസാനിപ്പിക്കുന്നു. ഏതു ഫലമാണ് നല്ലതെന്ന് തനിക്കറിയില്ല എന്ന അർജുനന്റെ മുൻപ്രസ്താവനയെയും ഇതു തിരിച്ചിടുന്നു: രണ്ടു ഫലവും നഷ്ടമല്ലെന്നാണ് കൃഷ്ണന്റെ ഉത്തരം.
Sanskrit System എഴുതിയത് · യന്ത്ര കരട് · claude-opus-5-5 · 2026-11-08