ശ്ലോകം 2.25
अव्यक्तोऽयमचिन्त्योऽयमविकार्योऽयमुच्यते ।
तस्मादेवं विदित्वैनं नानुशोचितुमर्हसि ॥
ലിപ്യന്തരണം
avyakto'yamacintyo'yamavikāryo'yamucyate |
tasmādevaṃ viditvainaṃ nānuśocitumarhasi ||
Sanskrit System എഴുതിയത് · യന്ത്ര കരട് · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
വിവർത്തനം
ഇവൻ അവ്യക്തനും അചിന്ത്യനും അവികാരിയുമാണെന്നു പറയപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ ഇവനെ ഇങ്ങനെ അറിഞ്ഞ് നീ ദുഃഖിക്കേണ്ടതില്ല.
Sanskrit System എഴുതിയത് · യന്ത്ര കരട് · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
വ്യാഖ്യാനം
കൃഷ്ണൻ മൂന്നു വിവരണങ്ങൾകൂടി ചേർക്കുന്നു: ആത്മാവ് അവ്യക്തവും അചിന്ത്യവും അവികാര്യവുമാണ്. വസ്തുക്കളെ കാണുന്നതുപോലെ അതിനെ കാണാനോ ആശയങ്ങളെ ഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ ഗ്രഹിക്കാനോ ആവില്ല. ഈ ചിത്രം അവതരിപ്പിച്ചശേഷം, അർജുനനു ദുഃഖിക്കാൻ കാരണമില്ലെന്ന് കൃഷ്ണൻ ഉപസംഹരിക്കുന്നു. ആത്മാവിന്റെ സ്വരൂപത്തിൽ അധിഷ്ഠിതമായ ആദ്യത്തെ വാദധാര ഇതോടെ അവസാനിക്കുന്നു. അടുത്ത ശ്ലോകങ്ങളിൽ കൃഷ്ണൻ സമീപനം മാറ്റി, കൂടുതൽ സാധാരണമായ ഒരു കാഴ്ചപ്പാടിൽപ്പോലും ദുഃഖം ന്യായീകരിക്കാനാവില്ലെന്ന് വാദിക്കുന്നു.
Sanskrit System എഴുതിയത് · യന്ത്ര കരട് · claude-opus-5-5 · 2026-11-08