ശ്ലോകം 2.20
न जायते म्रियते वा कदाचिन्
नायं भूत्वा भविता वा न भूयः ।
अजो नित्यः शाश्वतोऽयं पुराणो
न हन्यते हन्यमाने शरीरे ॥
ലിപ്യന്തരണം
na jāyate mriyate vā kadācin
nāyaṃ bhūtvā bhavitā vā na bhūyaḥ |
ajo nityaḥ śāśvato'yaṃ purāṇo
na hanyate hanyamāne śarīre ||
Sanskrit System എഴുതിയത് · യന്ത്ര കരട് · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
വിവർത്തനം
ഇവൻ ഒരിക്കലും ജനിക്കുന്നില്ല, മരിക്കുന്നുമില്ല; ഉണ്ടായിട്ട് ഇനി ഇല്ലാതാകുന്നവനുമല്ല. ജന്മമില്ലാത്തവനും നിത്യനും ശാശ്വതനും പുരാതനനുമായ ഇവൻ ദേഹം കൊല്ലപ്പെടുമ്പോൾ കൊല്ലപ്പെടുന്നില്ല.
Sanskrit System എഴുതിയത് · യന്ത്ര കരട് · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
വ്യാഖ്യാനം
കൂടുതൽ നീണ്ട ഒരു വൃത്തത്തിൽ കൃഷ്ണൻ നിഷേധങ്ങളുടെ ഒരു നിര നൽകുന്നു. ആത്മാവ് ഒരിക്കലും ജനിക്കുന്നില്ല, മരിക്കുന്നില്ല; ഉണ്ടായി പിന്നെ ഇല്ലാതാകുന്നില്ല. അതു ജന്മമില്ലാത്തതും നിത്യവും ശാശ്വതവും പുരാണവുമാണ്; ദേഹം കൊല്ലപ്പെടുമ്പോൾ അതു കൊല്ലപ്പെടുന്നില്ല. ഈ ശ്ലോകം ഏറെക്കുറെ ഒരു സ്തോത്രംപോലെ മുഴങ്ങുന്നു; അതിന്റെ താളം സംവാദത്തിന്റെ വേഗം കുറയ്ക്കുന്നു. മുൻവരികളിലെ വാദത്തെ ഇതു സംഗ്രഹിക്കുകയും ആത്മാവിന്റെ സ്വരൂപം അദ്ധ്യായത്തിലെ ഏറ്റവും നേരിട്ടുള്ള രൂപത്തിൽ പ്രസ്താവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
Sanskrit System എഴുതിയത് · യന്ത്ര കരട് · claude-opus-5-5 · 2026-11-08