ശ്ലോകം 17.14
देवद्विजगुरुप्राज्ञपूजनं शौचमार्जवम् ।
ब्रह्मचर्यमहिंसा च शारीरं तप उच्यते ॥
ലിപ്യന്തരണം
devadvijaguruprājñapūjanaṃ śaucamārjavam |
brahmacaryamahiṃsā ca śārīraṃ tapa ucyate ||
Sanskrit System എഴുതിയത് · യന്ത്ര കരട് · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
വിവർത്തനം
ദേവന്മാർ, ദ്വിജർ, ഗുരുക്കൾ, ജ്ഞാനികൾ എന്നിവരുടെ പൂജ, ശുചിത്വം, ആർജ്ജവം, ബ്രഹ്മചര്യം, അഹിംസ എന്നിവയെ ശരീരത്തിന്റെ തപസ്സ് എന്നു പറയുന്നു.
Sanskrit System എഴുതിയത് · യന്ത്ര കരട് · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
വ്യാഖ്യാനം
കൃഷ്ണൻ ഇപ്പോൾ തപസ്സിനെ മൂന്നു രൂപങ്ങളിൽ വിശദീകരിക്കുന്നു: ശരീരത്തിന്റെ, വാക്കിന്റെ, മനസ്സിന്റെ. ശരീരത്തിന്റെ തപസ്സിൽ ദേവന്മാരെയും ദ്വിജരെയും ഗുരുക്കളെയും ജ്ഞാനികളെയും ആദരിക്കൽ, ശുചിത്വം, ആർജ്ജവം, ബ്രഹ്മചര്യം, അഹിംസ എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു. ഇവിടെ തപസ്സ് സ്വയംപീഡനമല്ല, ശരീരത്തെ നന്മയ്ക്കായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ശിക്ഷണമാണ്. ആദരവും ശുദ്ധിയും സംയമനവും ഹിംസയില്ലായ്മയും ശരീരത്തിലൂടെ പ്രകടമാകുന്ന ആത്മീയഗുണങ്ങളാണ്.
Sanskrit System എഴുതിയത് · യന്ത്ര കരട് · claude-opus-5-5 · 2026-11-08