ശ്ലോകം 12.7
तेषामहं समुद्धर्ता मृत्युसंसारसागरात् ।
भवामि नचिरात्पार्थ मय्यावेशितचेतसाम् ॥
ലിപ്യന്തരണം
teṣāmahaṃ samuddhartā mṛtyusaṃsārasāgarāt |
bhavāmi nacirātpārtha mayyāveśitacetasām ||
Sanskrit System എഴുതിയത് · യന്ത്ര കരട് · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
വിവർത്തനം
പാർത്ഥാ, എന്നിൽ ചിത്തം പ്രവേശിച്ച അവരെ മരണചക്രമാകുന്ന സംസാരസമുദ്രത്തിൽനിന്ന് ഉയർത്തുന്നവനായി ഞാൻ വേഗം മാറുന്നു.
Sanskrit System എഴുതിയത് · യന്ത്ര കരട് · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
വ്യാഖ്യാനം
ചിത്തം തന്നിൽ പ്രവേശിച്ചവരെ മരണചക്രത്തിന്റെ സമുദ്രത്തിൽനിന്ന് ഉയർത്തുന്നവനായി താൻ വേഗം മാറുന്നുവെന്ന് കൃഷ്ണൻ പറയുന്നു. സംസാരം (ജനനമരണചക്രം) ഒരു സമുദ്രമെന്ന ബിംബം, ഒറ്റയ്ക്ക് നീന്തിക്കടക്കാനാവാത്തത്ര വിശാലവും ആഴമേറിയതുമായ ഒന്നിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഇവിടെ ഭക്തൻ തനിച്ചല്ല; ദിവ്യത തന്നെ രക്ഷകനായി വരുന്നു. വേഗം എന്ന വാക്ക് ഊന്നൽ നൽകുന്നു: അവ്യക്തത്തിന്റെ കഠിനമായ വഴിയുമായുള്ള വ്യത്യാസം. അനുഗ്രഹവും പരിശ്രമവും ഇവിടെ ഒന്നിച്ചു പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
Sanskrit System എഴുതിയത് · യന്ത്ര കരട് · claude-opus-5-5 · 2026-11-08