श्लोक 9.34
मन्मना भव मद्भक्तो मद्याजी मां नमस्कुरु ।
मामेवैष्यसि युक्त्वैवमात्मानं मत्परायणः ॥
लिप्यन्तरण
manmanā bhava madbhakto madyājī māṃ namaskuru |
māmevaiṣyasi yuktvaivamātmānaṃ matparāyaṇaḥ ||
Sanskrit System द्वारा · मशीन मसौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
हमरा मे मन लगाउ, हमर भक्त बनू, हमर पूजा करू, हमरा प्रणाम करू। एहि तरहेँ अपना केँ हमरा मे लगा कऽ, हमरा परायण भऽ, अहाँ हमरे प्राप्त करब।
Sanskrit System द्वारा · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
कृष्ण अध्यायक समापन एक पूर्ण भक्तिक आह्वान सँ करैत छथि। हुनका मे मन लगाउ, हुनक भक्त बनू, हुनक पूजा करू, हुनका प्रणाम करू। एहि तरहेँ अपना केँ हुनका मे लगा कऽ आ हुनका परायण भऽ अर्जुन हुनके प्राप्त करताह। एहि मे भक्तिक चारि पक्ष अछि: मोन, प्रेम, पूजा आ समर्पण। ई श्लोक गीताक अन्तिम अध्याय मे लगभग एहि रूप मे फेर आयत, जे एकर केन्द्रीय महत्त्व देखबैत अछि। राजविद्याक ई अध्याय पूर्ण समर्पणक आह्वान पर समाप्त होइत अछि।
Sanskrit System द्वारा · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08