श्लोक 2.7
कार्पण्यदोषोपहतस्वभावः
पृच्छामि त्वां धर्मसम्मूढचेताः ।
यच्छ्रेयः स्यान्निश्चितं ब्रूहि तन्मे
शिष्यस्तेऽहं शाधि मां त्वां प्रपन्नम् ॥
लिप्यन्तरण
kārpaṇyadoṣopahatasvabhāvaḥ
pṛcchāmi tvāṃ dharmasammūḍhacetāḥ |
yacchreyaḥ syānniścitaṃ brūhi tanme
śiṣyaste'haṃ śādhi māṃ tvāṃ prapannam ||
Sanskrit System द्वारा · मशीन मसौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
कायरताक दोष सँ हमर स्वभाव आहत भऽ गेल अछि आ धर्मक विषय मे हमर मोन भ्रमित अछि। हम अहाँ सँ पुछैत छी, निश्चित रूप सँ कहू जे हमरा लेल वास्तविक कल्याण की अछि। हम अहाँक शिष्य छी, अहाँक शरण मे आयल छी, हमरा शिक्षा दिअ।
Sanskrit System द्वारा · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
ई गीताक एक निर्णायक श्लोक अछि। अर्जुन स्वीकार करैत छथि जे हुनक स्वभाव कायरताक दोष सँ आहत अछि आ धर्मक विषय मे हुनक मोन भ्रमित अछि। ओ कृष्ण सँ निश्चित कल्याणक मार्ग पुछैत छथि आ कहैत छथि जे ओ हुनक शिष्य छथि आ शरण मे आयल छथि। एतय सँ सम्बन्ध बदलि जाइत अछि: मित्र आ सारथि आब गुरु बनि जाइत छथि। शिष्यक रूप मे समर्पण उपदेशक लेल आवश्यक भूमि तैयार करैत अछि, आ आगाँक सम्पूर्ण गीता एहि प्रार्थनाक उत्तर अछि।
Sanskrit System द्वारा · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08