श्लोक 17.14
देवद्विजगुरुप्राज्ञपूजनं शौचमार्जवम् ।
ब्रह्मचर्यमहिंसा च शारीरं तप उच्यते ॥
लिप्यन्तरण
devadvijaguruprājñapūjanaṃ śaucamārjavam |
brahmacaryamahiṃsā ca śārīraṃ tapa ucyate ||
Sanskrit System द्वारा · मशीन मसौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
देवता, द्विज, गुरु आ ज्ञानी सभक पूजा, पवित्रता, सरलता, ब्रह्मचर्य आ अहिंसा, ई शारीरिक तप कहल जाइत अछि।
Sanskrit System द्वारा · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
श्रीकृष्ण आब तपक तीन रूपक व्याख्या करैत छथि: शरीरक, वाणीक आ मोनक। शरीरक तप मे देवता, द्विज, गुरु आ ज्ञानी सभक सम्मान; पवित्रता; सरलता; ब्रह्मचर्य; आ अहिंसा अबैत अछि। तपक ई परिभाषा उल्लेखनीय अछि। एहि मे शरीर केँ यातना देब नहि, बल्कि आदर, शुद्धता, संयम आ हिंसा सँ बचब सम्मिलित अछि। पछिला श्लोक सभक घोर तपक विपरीत, ई तप शरीर केँ एकटा अनुशासित आ आदरपूर्ण जीवनक साधन बनबैत अछि।
Sanskrit System द्वारा · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08