श्लोक 15.16
द्वाविमौ पुरुषौ लोके क्षरश्चाक्षर एव च ।
क्षरः सर्वाणि भूतानि कूटस्थोऽक्षर उच्यते ॥
लिप्यन्तरण
dvāvimau puruṣau loke kṣaraścākṣara eva ca |
kṣaraḥ sarvāṇi bhūtāni kūṭastho'kṣara ucyate ||
Sanskrit System द्वारा · मशीन मसौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
एहि लोक मे दू पुरुष अछि, क्षर आ अक्षर। सभ प्राणी क्षर अछि, आ कूटस्थ केँ अक्षर कहल जाइत अछि।
Sanskrit System द्वारा · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
श्रीकृष्ण पुरुषक विषय मे एकटा त्रिविध उपदेश आरम्भ करैत छथि। संसार मे दू प्रकार अछि: क्षर, अर्थात नश्वर, जाहि मे सभ बदलयवला आ मरयवला प्राणी अछि; आ अक्षर, अर्थात अविनाशी, जकरा कूटस्थ, अर्थात निहाइ जकाँ स्थिर, कहल गेल अछि। व्याख्याकार अक्षर केँ भिन्न-भिन्न तरहेँ पढ़ने छथि: किओ एकरा मूल प्रकृति मानैत छथि, किओ मुक्त आत्मा सभक समूह, किओ अपरिवर्तनशील आत्मतत्त्व। अगिला श्लोक एहि दुनू सँ परे एकटा तेसर पुरुषक बात करत।
Sanskrit System द्वारा · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08