श्लोक 11.30
लेलिह्यसे ग्रसमानः समन्ताल्-
लोकान्समग्रान्वदनैर्ज्वलद्भिः ।
तेजोभिरापूर्य जगत्समग्रं
भासस्तवोग्राः प्रतपन्ति विष्णो ॥
लिप्यन्तरण
lelihyase grasamānaḥ samantāl-
lokānsamagrānvadanairjvaladbhiḥ |
tejobhirāpūrya jagatsamagraṃ
bhāsastavogrāḥ pratapanti viṣṇo ||
Sanskrit System द्वारा · मशीन मसौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
हे विष्णु, अहाँ अपन प्रज्वलित मुख सभ सँ सभ दिस सँ सम्पूर्ण लोक सभ केँ ग्रसैत ठोर चाटि रहल छी। अहाँक उग्र प्रभा सम्पूर्ण जगत केँ तेज सँ भरि कऽ तपा रहल अछि।
Sanskrit System द्वारा · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
अर्जुनक वर्णन अपन सभ सँ भयावह बिन्दु पर पहुँचैत अछि। श्रीकृष्ण ठोर चाटि रहल छथि, जरैत मुख सँ सभ दिस लोक सभ केँ निगलि रहल छथि, आ हुनकर उग्र प्रकाश ब्रह्माण्ड केँ भरि कऽ तपा रहल अछि। ग्रसयवला देवताक बिम्ब प्राचीन अछि: जे शक्ति सृजन आ पालन करैत अछि सैह फेर वापस सेहो लैत अछि। पछिला अध्याय मे श्रीकृष्ण अपना केँ सभ किछु हरयवला मृत्यु कहने छलाह; एतय ओ कथन दृश्य रूप लैत अछि। अर्जुन आब बुझि नहि पबैत छथि जे ई के छथि, आ अगिला श्लोक मे यैह पुछताह।
Sanskrit System द्वारा · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08