श्लोक 1.13
ततः शङ्खाश्च भेर्यश्च पणवानकगोमुखाः ।
सहसैवाभ्यहन्यन्त स शब्दस्तुमुलोऽभवत् ॥
लिप्यन्तरण
tataḥ śaṅkhāśca bheryaśca paṇavānakagomukhāḥ |
sahasaivābhyahanyanta sa śabdastumulo'bhavat ||
Sanskrit System द्वारा · मशीन मसौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
तखन शंख, नगाड़ा, ढोल, मृदंग आ नरसिंगा सभ एकहि संग बाजि उठल, आ ओकर ध्वनि भयंकर भेल।
Sanskrit System द्वारा · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
भीष्मक शंखनादक उत्तर मे सम्पूर्ण कौरव सेना मे वाद्य बाजि उठैत अछि। शंख, नगाड़ा, ढोल, मृदंग आ नरसिंगा एकहि संग बजैत अछि आ भयंकर कोलाहल उत्पन्न होइत अछि। प्राचीन भारत मे युद्धक आरम्भ एहन वाद्य सँ होइत छल, जे योद्धा सभक उत्साह बढ़बैत छल आ शत्रु केँ भयभीत करैत छल। सञ्जयक वर्णन एहि क्षणक तनाव केँ जीवन्त बना दैत अछि। युद्ध आब टारल नहि जा सकैत अछि, आ एहि शोरक बीच अर्जुनक भीतरक संकट जल्दिये उजागर होयत।
Sanskrit System द्वारा · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08