श्लोक 6.35
असंशयं महाबाहो मनो दुर्निग्रहं चलम् ।
अभ्यासेन तु कौन्तेय वैराग्येण च गृह्यते ॥
लिप्यंतर
asaṃśayaṃ mahābāho mano durnigrahaṃ calam |
abhyāsena tu kaunteya vairāgyeṇa ca gṛhyate ||
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अणकार
श्रीभगवंतान म्हळें: हे महाबाहो, मन चंचल आनी आवरूंक कठीण हातूंत दुबाव ना. पूण, हे कौंतेया, अभ्यास आनी वैराग्यान तें धरूं येता.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
श्रीकृष्ण कठीणपण नाकारिना. मन चंचल आनी आवरूंक कठीण हें तो मान्य करता. पूण तें धरपाचे दोन उपाय तो सांगता: अभ्यास (अभ्यास), म्हळ्यार मन परत परत आपल्या केंद्रा कडेन हाडपाचो वारंवार, धीराचो यत्न, आनी वैराग्य (वैराग्य), म्हळ्यार विशयां वयली आसक्ती हळूहळू सैल करप. एक मनाक दिशा दिता, दुसरें ताची ओड उणी करता. दोगांय मेळून मन थीर जाता.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08