श्लोक 4.6
अजोऽपि सन्नव्ययात्मा भूतानामीश्वरोऽपि सन् ।
प्रकृतिं स्वामधिष्ठाय सम्भवाम्यात्ममायया ॥
लिप्यंतर
ajo'pi sannavyayātmā bhūtānāmīśvaro'pi san |
prakṛtiṃ svāmadhiṣṭhāya sambhavāmyātmamāyayā ||
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अणकार
हांव अजन्मा आनी अविनाशी आसून, सगळ्या जिवांचो ईश्वर आसून, आपल्या प्रकृतीचेर अधिकार दवरून आपल्या मायेन हांव प्रकट जातां.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
आपले जल्म हेर जिवां परस कशे वेगळे तें श्रीकृष्ण स्पश्ट करता. तो अज, म्हळ्यार अजन्मा, अविनाशी आनी सगळ्या जिवांचो ईश्वर, तरी आपल्या प्रकृतीचेर (प्रकृती) अधिकार दवरून आत्ममायेन, म्हळ्यार आपल्या शक्तीन, रूप घेता. सामान्य जीव आपल्या आदल्या कर्मांच्या दबावान जल्मतात; श्रीकृष्ण आपल्या इत्सेन प्रकट जाता. माया (माया) हें उतर हांगा भ्रम न्हय, तर दैवी शक्त ह्या अर्थान वापरलां अशें जायते वाचपी मानतात.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08