श्लोक 3.17
यस्त्वात्मरतिरेव स्यादात्मतृप्तश्च मानवः ।
आत्मन्येव च सन्तुष्टस्तस्य कार्यं न विद्यते ॥
लिप्यंतर
yastvātmaratireva syādātmatṛptaśca mānavaḥ |
ātmanyeva ca santuṣṭastasya kāryaṃ na vidyate ||
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अणकार
पूण जो मनीस फकत आत्म्यांत रमता, आत्म्यांत तृप्त आसता आनी आत्म्यांतूच संतुश्ट आसता, ताका करपाक कांयच कर्तव्य उरना.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
आतां श्रीकृष्ण एक अपवाद सांगता. जो आत्म्यांत (आत्मो) रमता, थंयच पुराय समाधान मेळयता आनी भितरल्यान पुरायपणान तृप्त आसता, ताका आनीक कसलेंच कर्तव्य उरना. असल्या मनशाक कर्मांतल्यान मेळोवपाचें कांयच उरना. हो अपवाद सामान्य नेमा आड न्हय; तो फकत सांगता की कर्तव्याचें बंधन इत्सा आनी उणेपणांतल्यान येता. जंय उणेपणूच ना, थंय बंधनूय ना.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08