श्लोक 2.49
दूरेण ह्यवरं कर्म बुद्धियोगाद्धनञ्जय ।
बुद्धौ शरणमन्विच्छ कृपणाः फलहेतवः ॥
लिप्यंतर
dūreṇa hyavaraṃ karma buddhiyogāddhanañjaya |
buddhau śaraṇamanviccha kṛpaṇāḥ phalahetavaḥ ||
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अणकार
हे धनंजया, फळाखातीर केल्लें कर्म बुद्धियोगा परस खूब सकयल. बुद्धीचो आलाशिरो घे; फळाखातीर कर्म करपी कृपण.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
फळाच्या इत्सेन चलिल्लें कर्म आनी बुद्धियोग (बुद्धियोग), म्हळ्यार समजिकेचो योग, हांचो उरफाटोपण श्रीकृष्ण दाखयता. पयलें खूब सकयल. तो अर्जुनाक बुद्धीचो आलाशिरो घेवपाक सांगता, आनी फकत फळाखातीर कर्म करप्यांक कृपण (कृपण), म्हळ्यार दयनीय वा संकुचीत मनाचे म्हणटा. हें उतर अर्जुनान आपल्याचविशीं वापरिल्ल्या कार्पण्य ह्या उतरा कडेन जोडलां, जें दाखयता की अर्जुनाची स्थिती आनी फळासक्त मनीस हांचे मदीं एक सांबंद आसा.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08