श्लोक 2.37
हतो वा प्राप्स्यसि स्वर्गं जित्वा वा भोक्ष्यसे महीम् ।
तस्मादुत्तिष्ठ कौन्तेय युद्धाय कृतनिश्चयः ॥
लिप्यंतर
hato vā prāpsyasi svargaṃ jitvā vā bhokṣyase mahīm |
tasmāduttiṣṭha kaunteya yuddhāya kṛtaniścayaḥ ||
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अणकार
मेलो जाल्यार तूं सर्ग मेळयतलो; जिखलो जाल्यार धर्तरी भोगतलो. देखून, हे कौंतेया, झुजपाचो निर्धार करून उठ.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
श्रीकृष्ण दोन शक्य परिणाम मांडटा, आनी न्याय्य झूज करपी झुजाऱ्याखातीर दोनूय बरे. अर्जुन मेलो जाल्यार ताका सर्ग मेळटलो; जिखलो जाल्यार धर्तरी आनी तिचेर राज्य मेळटलें. देखून तो झुजपाच्या निर्धारान उठूंक जाय. हांगा कर्तव्य आनी कीर्ती वयलो तर्क सोंपता. पूण फुडल्या श्लोकांत श्रीकृष्ण दाखयतलो की फळांचो हो हिशोब पुरो न्हय; खरी गजाल फळा कडेन आसक्ती नासतना कर्म करप.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08