श्लोक 2.20
न जायते म्रियते वा कदाचिन्
नायं भूत्वा भविता वा न भूयः ।
अजो नित्यः शाश्वतोऽयं पुराणो
न हन्यते हन्यमाने शरीरे ॥
लिप्यंतर
na jāyate mriyate vā kadācin
nāyaṃ bhūtvā bhavitā vā na bhūyaḥ |
ajo nityaḥ śāśvato'yaṃ purāṇo
na hanyate hanyamāne śarīre ||
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अणकार
हो केन्नाच जल्मना आनी केन्नाच मरना; जावन मागीर नासचो असो हो न्हय. अजन्मा, नित्य, शाश्वत आनी पुरातन असो हो कूड मारली तरी मरना.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
लांब छंदांत श्रीकृष्ण नकारांची माळ दिता. आत्मो केन्नाच जल्मना आनी केन्नाच मरना; तो अस्तित्वांत येवन मागीर नासना. तो अजन्मा, नित्य, शाश्वत आनी पुराण (पुराण), म्हळ्यार पोरनो, आनी कूड मारली तरी तो मरना. कठोपनिषदांतल्यो कल्पना हांगा दिसतात, पूण गीता तांकां झुजाच्या मळाच्या प्रस्नाक लायता. ह्या उतरांनी अर्जुनाच्या भंयाचें मूळ हालयलां. कूड आनी आत्मो हांचो फरक स्पश्ट जातकच, कोणाक मारप हाचो अर्थूय बदलता, आनी फुडल्या श्लोकांत श्रीकृष्ण हो प्रस्न थेट विचारता.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08