श्लोक 18.77
तच्च संस्मृत्य संस्मृत्य रूपमत्यद्भुतं हरेः ।
विस्मयो मे महान् राजन्हृष्यामि च पुनः पुनः ॥
लिप्यंतर
tacca saṃsmṛtya saṃsmṛtya rūpamatyadbhutaṃ hareḥ |
vismayo me mahān rājanhṛṣyāmi ca punaḥ punaḥ ||
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अणकार
आनी हरीचें तें अत्यंत अजापाचें रूप परत परत याद करून, हे राजा, म्हाका व्हडलें अजाप दिसता, आनी हांव परत परत खोशी जातां.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
संजय ताणें पळयल्लें हरीचें, श्रीकृष्णाच्या एका नांवाचें, अजापाचें रूपूय याद करता, चड करून आदल्या अध्यायांत दाखयल्लें विश्वरूप (विश्वरूप). तें परत परत याद करून तो व्हडल्या अजापान भरता आनी परत परत खोशी जाता. हो श्लोक शिकवणेची याद आनी दर्शनाची याद जोडटा. उतरां आनी दिसपी रूप दोनूय संजयाच्या मनांत उरतात. ज्ञान आनी दर्शन, समजण आनी अजाप, गीतेंत एकठांय वचतात. संजयाचो आनंद वाचप्याकूय आपोवणें दिता.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08