श्लोक 18.57
चेतसा सर्वकर्माणि मयि संन्यस्य मत्परः ।
बुद्धियोगमुपाश्रित्य मच्चित्तः सततं भव ॥
लिप्यंतर
cetasā sarvakarmāṇi mayi saṃnyasya matparaḥ |
buddhiyogamupāśritya maccittaḥ satataṃ bhava ||
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अणकार
मनान सगळीं कर्मां म्हाका अर्पण करून, म्हाकाच परम मानून, बुद्धियोगाचो आलाशिरो घेवन, सदांच म्हजेर मन दवर.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
श्रीकृष्ण आतां थेट अर्जुनाक उलयता. मनान सगळीं कर्मां ताका अर्पण करून, ताकाच परम ध्येय मानून, आनी बुद्धियोगाचेर (बुद्धी) आदारून, अर्जुनान सदांच आपलें मन श्रीकृष्णाचेर थीर दवरचें. हो गीतेच्या वेव्हारीक शिकवणेचो एकाच सुचोवणेंत सार. कर्म चालूच उरता, पूण तें भितरल्यान अर्पण केल्लें आसता; बुद्धी थीर आसता; आनी मन देवाचेर थिरावता. कर्म, ज्ञान आनी भक्ती हांगा एकाच वाक्यांत मेळटात. झुजाच्या मळार उबो आशिल्लो अर्जुन हीच सुचोवणी घेवन फुडें वता.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08